ننه قدقد

ننه قدقد در نوشتن زندگی می کند

هوش عاطفی لابلای سطوری که می نویسم

به نظر می رسد، رعایت دستورهای راهنمایی عاطفی، مادری کردن را به همان بهشت موعود سوق می دهد.

اما بهشت من فضای بسته میان دو دست کوچک است که صبح ها دور گردنم حلقه می شوند. بهشت کوچکم با نفس های منظمش به رطوبت و دمای مطبوع می رسد. بهشتم کوچک است اما امنیتش به وسعت آرزوهایم است. نرمی بینی کوچکش که میانه بهشت دونفره مان، نوک بینی ام را می نوازد، برایم سنبل لطافت است. بهشت کوچکم گاهی پنج صبح تشکیل می شود گاهی کمی دیرتر اما هر روزه است.

می گویند بهشت زیر پای مادران است. می گویند در بهشت، نهرهای شیر جاریست. نمی دانم پایم به آن بهشت خواهد رسید یا خیر اما من به همان  دو لیوان شیر روزانه ام که صبح و شب می نوشم و همین دست های کوچک قانعم.

   + ننه قدقد ; ٢:٥۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/٥/٤
comment نظرات ()